Drukuj

Kiedy winien zostać wykazany przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z tytułu kar umownych?

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. z 2000 r. Dz. U. nr 54, poz. 654 ze zm.), nie zawiera definicji przychodu, zawiera jedynie przykładowe sytuacje, w których u podatników podatku dochodowego powstaje przychód.

Do przychodów osób prawnych należeć mogą pożytki wymienione w art. 12 ust. 1 tej ustawy, tj. między innymi otrzymane pieniądze, wartości pieniężne oraz inne świadczenia wymienione w tym przepisie. Należy zaznaczyć, że katalog zawarty w art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy poprzedzony jest określeniem „w szczególności” co oznacza, że wykaz przychodów wymienionych w tym przepisie nie został wyczerpany. Oznacza to, że przepis ten zawiera tylko przykładowe okoliczności, w których u podatnika podatku dochodowego od osób prawnych powstaje przychód podatkowy. Za przychody związane z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi produkcji rolnej uważa się także przychody należne (art. 12 ust. 3).

Wobec powyższego, w niektórych przypadkach warunkiem uzyskania przychodu jest jego rzeczywiste otrzymanie, natomiast w przypadku przychodów związanych z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi produkcji rolnej, przychodami są także osiągnięte w roku podatkowym przychody należne, chociażby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane.

Generalnie przychód podatkowy powstaje z chwilą otrzymania pieniędzy, ale w przypadku gdy związany jest z działalnością gospodarczą, powstaje już z chwilą gdy jest należny.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ww. ustawy (w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 7 lit b) ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. z 2003 r. nr 202, poz. 1957 ), za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się z zastrzeżeniem ust. 3c i 3d, dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym:

  1. wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub
  2. wykonano usługę, w tym częściowo wykonano usługę, jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub
  3. otrzymano zapłatę za wykonanie świadczenia – w pozostałych przypadkach.

Zatem punkt 3 art. 12 ust. 3a znajduje zastosowanie do takich zdarzeń, czynności cywilnoprawnych, co do których nie można stwierdzić iż doszło do wydania rzeczy, zbycia praw majątkowych, wykonania usługi, jak bowiem wskazano w tej części przepisu: „otrzymanie zapłaty za wykonane świadczenia” dotyczy pozostałych przypadków, poza wymienionymi w pkt 1 i 2 tego przepisu.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kary umowne, którymi podatnik jako inwestor obciąża wykonawcę z powodu nie dotrzymania terminu zakończenia inwestycji, stanowią przychód w momencie faktycznej zapłaty a nie w momencie wystawienia noty księgowej.

Podobne interpretacje: